نژاد گربهٔ پرشین

دربارهٔ نژاد گربهٔ پرشین

گربهٔ پرشین نامش را از ایران گرفته است. گربه‌های موبلندی که قرن‌ها پیش از این منطقه به اروپا برده شدند، پایهٔ نژادی شدند که بعدها در بریتانیا و آمریکا با پرورش هدفمند به شکل امروزی رسید: سر گرد، صورت پهن، چشم‌های درشت و پوششی بسیار پرپشت. این تاریخچهٔ طولانی زندگی در خانه‌ها و سالن‌ها باعث شده پرشین بیش از بسیاری از نژادها به زندگی آرام داخل خانه عادت کرده باشد و کمتر غریزهٔ پرسه‌زدن و شکار پرشور را نشان دهد.

خلق‌وخوی پرشین را می‌شود با کلمهٔ «آرامش» خلاصه کرد. این گربه بیشتر روز را روی مبل، کنار پنجره یا روی یک بالش نرم می‌گذراند و تماشای اطراف را به دویدن ترجیح می‌دهد. بازی می‌کند، اما بازی‌اش کوتاه و ملایم است؛ یک توپ سبک یا اسباب‌بازی پَردار که آرام روی زمین کشیده شود برایش کافی است. از پریدن‌های بلند و بالا رفتن از پرده معمولاً خبری نیست و همین، او را برای خانه‌هایی که دکور شکستنی دارند مناسب‌تر می‌کند.

پرشین به صاحبش وابسته می‌شود، ولی وابستگی‌اش بی‌سروصداست. دنبال شما از اتاقی به اتاق دیگر نمی‌دود، اما دوست دارد جایی بنشیند که شما را ببیند. با کودکان آرام و بزرگ‌تر کنار می‌آید، ولی بغل‌کردن‌های ناگهانی و سروصدای زیاد را دوست ندارد؛ بهتر است به بچه‌ها یاد بدهید کنارش بنشینند و بگذارند خودش جلو بیاید. در برابر مهمان‌ها معمولاً کنار می‌کشد و از دور تماشا می‌کند. با گربه‌ها و سگ‌های آرام خانه می‌تواند کنار بیاید، به شرط آن‌که آشنایی تدریجی باشد و حیوان دیگر مدام مزاحم استراحتش نشود.

صدای پرشین آرام و کم‌تکرار است؛ بیشتر با نگاه و چند میوی نرم خواسته‌اش را نشان می‌دهد. اگر پرشینی ناگهان پرسروصدا شد، ارزش دارد به تغییرات محیط یا حال جسمی‌اش توجه کنید. این نژاد تنهایی چندساعتهٔ روز کاری را نسبتاً خوب تحمل می‌کند، به شرط آن‌که روال خانه ثابت باشد. جابه‌جایی مداوم مبلمان، مهمانی‌های شلوغ و تغییر ساعت غذا بیشتر از تنهایی او را آزار می‌دهد.

غنی‌سازی محیط برای پرشین باید با توان بدنی‌اش هماهنگ باشد. درخت گربهٔ کوتاه با طبقه‌های پهن و پایدار بهتر از برج‌های بلند و باریک است. یک اسکرچر افقی یا مایل که روی زمین قرار می‌گیرد برای ناخن‌کشیدنش کافی است. بازی‌های کوتاه شکار با چوب پَر، چند بار در روز و هر بار چند دقیقه، هم وزنش را کنترل می‌کند و هم کسالتش را کم می‌کند. یک جای دید رو به پنجره، برای این گربهٔ تماشاگر، سرگرمی بزرگی است.

موی بلند و زیرپشم انبوه پرشین مهم‌ترین بخش مراقبت از اوست. شانه‌کشیدن روزانه لازم است، وگرنه موها گره می‌خورند و گره‌ها به پوست می‌چسبند. در تابستان‌های گرم ایران، این پوشش ضخیم گرما را نگه می‌دارد؛ خانه را خنک نگه دارید، آب تازه در چند نقطه بگذارید و فعالیت را به ساعت‌های خنک‌تر ببرید. صورت پهن و بینی کوتاه این نژاد ممکن است با اشک‌ریزش، تنفس پرصدا یا حساسیت به گرما همراه باشد؛ دربارهٔ تمیزکردن اطراف چشم، وضعیت تنفس و معاینه‌های دوره‌ای کلیه و دندان با دامپزشک‌تان صحبت کنید.

زندگی با پرشین یعنی پذیرفتن ریتم آهسته و برنامهٔ مراقبتی منظم. یک زمان ثابت برای شانه‌کشیدن، مثلاً عصرها روی پاهای خودتان، کم‌کم به لحظهٔ آرام و دلخواه او تبدیل می‌شود. ظرف غذای کم‌عمق و پهن برای صورت پهنش راحت‌تر است و جعبهٔ خاک تمیز اهمیت ویژه‌ای دارد، چون موهای بلند دم و پشت راحت آلوده می‌شوند. اگر می‌خواهید بفهمید پرشین‌تان در طول روز چقدر فعال است یا چه چیزهایی آرامشش را به هم می‌زند، ثبت چند ویدئوی کوتاه و بررسی آن‌ها در Petlume می‌تواند تصویر روشن‌تری بدهد. در کل، اگر خانه‌ای آرام و حوصلهٔ مراقبت از مو دارید، پرشین همدمی صبور و دلنشین برای سال‌های طولانی خواهد بود.