چرا شیتزو صاحبش را لیس میزند؟
شیتزو صدها سال فقط برای همدمی انتخاب شده و لیسیدن صاحب بخشی از همان رفتارهای پیونددهنده است که معمولاً روی پای شما شروع میشود؛ صدای تنفس همراه آن هم اغلب به صورت پهن نژاد برمی‌گردد، نه تنگی نفس.
شیتزو برخلاف بیشتر نژادهای سگ، هیچ‌وقت شغلی جز همدمی نداشته است. صدها سال در دربارهای چین و تبت، معیار انتخاب این سگ‌ها نزدیکی به آدم، آرامش در آغوش و پیوند عاطفی بود. رفتارهایی که این پیوند را محکم‌تر می‌کنند، از جمله لیسیدن، در طول نسل‌ها تقویت شده‌اند. برای همین لیسیدن در شیتزو بخشی از بستهٔ همدمی اوست و رایج است، نه رفتاری که نیاز به اصلاح فوری داشته باشد.
جای شروع این رفتار هم معمولاً مشخص است: وقتی روی پای صاحب می‌نشیند یا کنارش لم می‌دهد. شیتزو کمتر از نژادهای پرانرژی هنگام ورود شما به خانه بالا و پایین می‌پرد و لیس میزند؛ لیسیدن او بیشتر در لحظه‌های آرام و نزدیک دیده میشود و اغلب با چشم‌های نیمه‌بسته و بدن کاملاً ول همراه است.
حالا آن صدای تنفسی. ساختار صورت شیتزو پهن و پوزه‌اش کوتاه است و مسیر هوایی‌اش از سگ‌های پوزه‌بلند تنگ‌تر است. وقتی دهانش مشغول لیسیدن است، بخش بیشتری از تنفس از راه بینی کوتاه انجام میشود و صدای خرخر یا خرناس طبیعی است. گاهی هم پس از لیسیدن طولانی، چند نوبت عطسهٔ معکوس دیده میشود؛ یعنی سگ با صدایی شبیه بوق، هوا را محکم به داخل می‌کشد. این حالت معمولاً چند ثانیه طول می‌کشد و خودبه‌خود تمام میشود.
مرز میان عادی و خطرناک را باید دقیق شناخت. صدای تنفسی که با توقف لیسیدن آرام میشود و سگ پس از آن راحت و هوشیار است، جای نگرانی ندارد. اما اگر شیتزو در حالت استراحت هم با دهان باز و گردن کشیده نفس می‌کشد، زبان یا لثه‌اش کبود یا خیلی تیره است، نمی‌تواند آرام بخوابد یا پس از کمی فعالیت از حال می‌رود، دیگر با صدای عادی نژاد روبه‌رو نیستید و باید فوراً او را نزد دامپزشک ببرید. گرمای تابستان این مشکلات را بدتر میکند.
یک نکتهٔ مراقبتی هم هست. لیسیدن مکرر، موهای اطراف دهان و چانهٔ شیتزو را خیس نگه میدارد و این رطوبت در کنار چینهای صورت میتواند پوست را تحریک کند یا بو ایجاد کند. پس از نوبتهای طولانی لیسیدن، صورتش را با یک دستمال نرم و تمیز خشک کنید و این کار را جزو آراستن روزانه‌اش قرار دهید. اگر کرم یا لوسیون به دست زده‌اید، اجازه ندهید آن ناحیه را بلیسد.
اگر لیسیدن برایتان آزاردهنده است، دعوا کردن با سگی که برای همدمی ساخته شده نتیجه نمی‌دهد. به‌آرامی صورتتان را کنار بکشید، نوازش را به پشت گوش یا سینه منتقل کنید یا یک جویدنی نرم به او بدهید. اگر لیسیدن ناگهان وسواسی شده، با لیسیدن مداوم پنجه‌ها یا بی‌قراری همراه است، یا مشکلات تنفسی تکرار می‌شوند، مراجعهٔ حضوری به دامپزشک را عقب نیندازید.
رفتارهای دیگر همین نژاد
همین رفتار در نژادهای دیگر
چرا شیتزو صاحبش را لیس میزند؟
چرا شیتزو وقتی لیس میزند خرخر میکند؟
پوزهٔ کوتاه و صورت پهن شیتزو باعث میشود وقتی دهانش مشغول لیسیدن است، تنفس بیشتر از راه بینی کوتاه انجام میشود؛ نتیجه صدای خرخر یا خرناس است که معمولاً طبیعی است. اگر صدا با قطع لیسیدن آرام میشود و سگ پس از آن راحت است، جای نگرانی نیست. تقلای تنفسی در حالت استراحت اما نیاز به دامپزشک دارد.
آیا لیسیدن زیاد شیتزو نشانهٔ مشکل رفتاری است؟
معمولاً نه. شیتزو صدها سال فقط برای همدمی پرورش یافته و لیسیدن بخشی از رفتارهای پیونددهندهٔ اوست، به‌ویژه وقتی روی پای شما نشسته. اگر لیسیدن ناگهان وسواسی شده، با لیسیدن مداوم پنجه‌ها، بی‌قراری یا تغییر اشتها همراه است، بهتر است دامپزشک او را حضوری معاینه کند.
لیسیدن چه تأثیری روی صورت و موی شیتزو دارد؟
لیسیدن مکرر موهای اطراف دهان و چانه را خیس نگه میدارد و این رطوبت در کنار چینهای صورت شیتزو میتواند پوست را تحریک کند یا بو ایجاد کند. پس از نوبتهای طولانی، صورتش را با دستمال نرم خشک کنید و این کار را بخشی از آراستن روزانه قرار دهید. قرمزی یا زخم ماندگار را دامپزشک ببیند.
