نژاد پکینیز

دربارهٔ نژاد پکینیز

پکینیز قرن‌ها سگ ویژهٔ خاندان امپراتوری چین در کاخ‌های پکن بود و نگهداری‌اش برای مردم عادی ممنوع بود. افسانه‌ها او را «سگ شیر» می‌نامیدند و برخی از آن‌ها آن‌قدر کوچک بودند که در آستین‌های گشاد درباریان حمل می‌شدند. پس از تصرف کاخ تابستانی در قرن نوزدهم، چند پکینیز به انگلستان رسید و نژاد به دنیا معرفی شد. همین گذشتهٔ اشرافی هنوز در رفتار باوقار و کمی مغرور او دیده می‌شود.

خلق‌وخوی پکینیز مستقل، آرام و خوددار است. برخلاف بسیاری از سگ‌های کوچک، دنبال جلب توجه دائمی نیست و گاهی ترجیح می‌دهد از گوشه‌ای ناظر ماجرا باشد. شجاع است و از سگ‌های بزرگ‌تر نمی‌ترسد. لجبازی‌اش معروف است؛ پکینیز کاری را انجام می‌دهد که خودش منطقی بداند، پس آموزش باید کوتاه، صبورانه و همراه پاداش باشد.

با صاحبش وفادار و گاهی منحصراً به یک نفر وابسته است. با کودکان کوچک چندان صبور نیست و اگر اذیت شود، ممکن است واکنش نشان دهد؛ چشم‌های برجسته‌اش هم در برابر بازی خشن آسیب‌پذیر است. با غریبه‌ها محتاط و فاصله‌دار است. با حیوانات دیگر خانه معمولاً کنار می‌آید، به شرط اینکه جایگاه و آرامش خودش حفظ شود.

پکینیز نگهبان کوچک هوشیاری است و ورود غریبه را با پارس اعلام می‌کند، ولی پارس بی‌دلیل زیادی ندارد. خرخر و صداهای تنفسی در خواب به خاطر صورت پهنش طبیعی است. تنهایی را بهتر از بسیاری از نژادهای همدم تحمل می‌کند، اما باز هم ساعت‌های خیلی طولانی تنها ماندن برایش مناسب نیست.

نیاز ورزشی پکینیز پایین است: یک یا دو پیاده‌روی آرام و کوتاه روزانه کافی است و نباید او را به دویدن طولانی یا بازی سنگین وادار کرد. بدن کوتاه‌پا و سنگینش برای پرش و پله‌های زیاد هم ساخته نشده است. همین ویژگی پکینیز را برای زندگی آپارتمانی مناسب می‌کند. اما مهم‌ترین نکته گرماست: بینی بسیار کوتاه در کنار موی انبوه یعنی این سگ در گرمای تابستان در خطر جدی است. خانه باید خنک باشد، پیاده‌روی فقط در ساعت‌های خنک انجام شود و هرگز در خودرو تنها نماند.

موی بلند و پرپشت پکینیز با پوشش زیرین ضخیم، دست‌کم چند بار در هفته به برس کامل نیاز دارد. چین پوستی روی بینی را روزانه تمیز و خشک کنید. دربارهٔ تنفس پرصدا و تحمل گرما، سلامت چشم‌های برجسته، ستون فقرات به خاطر بدن بلند و پاهای کوتاه، و کنترل وزن با دامپزشک‌تان صحبت کنید. اگر هنگام گرما یا فعالیت زبانش کبود شد یا به سختی نفس کشید، بی‌درنگ او را به دامپزشک برسانید.

راه‌رفتن پکینیز به خاطر پاهای جلویی کوتاه و کمی خمیده، حالتی غلتان و خاص دارد که بخشی از ظاهر نژاد است. این ساختار بدنی یعنی برای پایین‌آمدن از پله و مبل به کمک نیاز دارد و بهتر است او را درست بغل کنید؛ یک دست زیر سینه و دست دیگر زیر پشت و پاهای عقب، تا ستون فقرات بلندش آویزان نماند. هیچ‌وقت او را از زیر بغل‌ها یا با گرفتن پاهای جلو بلند نکنید.

زندگی با پکینیز یعنی همراهی با سگی که بیشتر شبیه یک اشراف‌زادهٔ آرام است تا یک همبازی پرشور. برای بزرگسالان و سالمندانی که خانه‌ای آرام و برنامه‌ای کم‌تحرک دارند، انتخاب مناسبی است. استقلالش را محترم بشمارید، او را برای پایین آمدن از مبل یاری کنید و تابستان را با برنامهٔ خنک‌سازی جدی بگذرانید.