نژاد شیواوا

دربارهٔ نژاد شیواوا

شیواوا نامش را از ایالت چیواوا در شمال مکزیک گرفته است. بسیاری او را نوادهٔ سگ‌های کوچک تمدن‌های کهن مکزیک می‌دانند و در قرن نوزدهم بود که مسافران آمریکایی آن را از همین منطقه به دنیا معرفی کردند. شیواوا هیچ‌وقت سگ کاری بزرگی نبوده و بیشتر همراه خانگی بوده است؛ همین است که او را این‌قدر به یک صاحب وابسته و نسبت به محیط اطرافش گوش‌به‌زنگ می‌کند.

خلق‌وخوی شیواوا ترکیبی از شجاعت، حساسیت و وفاداری است. اغلب یک نفر از خانواده را «آدم خودش» انتخاب می‌کند و دنبالش همه‌جا می‌رود. انرژی‌اش در کوتاه‌مدت بالاست؛ دویدن‌های ناگهانی در خانه و بعد خواب طولانی. باهوش است، ولی اگر آموزش با فشار باشد سرسخت می‌شود.

با خانوادهٔ خودش صمیمی است، اما کودکان خردسال برای او خطرناک‌اند و او هم برای آن‌ها کم‌تحمل؛ یک افتادن یا پاگذاشتن ناخواسته می‌تواند جدی باشد. شیواوا ممکن است در برابر دست‌های ناگهانی با گاز واکنش نشان دهد. با غریبه‌ها معمولاً بدگمان است و تا مدتی پارس می‌کند. با سگ‌های دیگر، به‌ویژه شیواواهای دیگر، خوب کنار می‌آید ولی در برابر سگ‌های بزرگ جسارت بی‌جا نشان می‌دهد.

شیواوا نگهبان کوچک و پرصدایی است و هر حرکت غریبی را با پارس تیز اعلام می‌کند. بخشی از این پارس از ترس می‌آید؛ سگی که دنیا را از ارتفاع چند سانتی‌متری می‌بیند زود احساس تهدید می‌کند. آشنا کردن تدریجی و مثبت او با آدم‌ها و صداهای جدید پارس را کمتر می‌کند. تنهایی را اگر کوتاه باشد تحمل می‌کند، اما وابستگی شدیدش به یک نفر زمینهٔ بی‌قراری جدایی را فراهم می‌کند.

نیاز ورزشی‌اش کم است: پیاده‌روی‌های کوتاه و بازی در خانه کافی است. با این حال کار ذهنی، مثل ترفندهای ساده و بازی‌های بوکشیدن، برایش مهم است. شیواوا یکی از مناسب‌ترین نژادها برای آپارتمان‌های کوچک است. برخلاف بسیاری از سگ‌ها، گرما را نسبتاً خوب تحمل می‌کند، اما سرما و کولر مستقیم آزارش می‌دهد؛ در زمستان لباس گرم و جای خواب دور از جریان هوا لازم دارد. در تابستان هم آسفالت داغ برای پنجه‌های کوچکش خطرناک است.

شیواوا در دو نوع موکوتاه و موبلند دیده می‌شود و هر دو آراستن نسبتاً ساده‌ای دارند. دندان‌های فشرده در دهان کوچک یعنی مسواک زدن منظم اهمیت دارد. پریدن از مبل و تخت بلند برای مفاصل و استخوان‌های ظریفش آسیب‌زاست؛ پله یا رمپ کوچک بگذارید. دربارهٔ سلامت دندان، کشکک زانو، نای، قلب و افت قند خون در توله‌های بسیار کوچک با دامپزشک‌تان صحبت کنید. اگر توله‌ای بی‌حال و لرزان شد، فوراً او را به دامپزشک برسانید.

لرزیدن شیواوا همیشه از ترس نیست؛ بدن کوچک او گرما را سریع از دست می‌دهد و هیجان یا انتظار هم ممکن است لرزش ایجاد کند. با این حال، اگر لرزش با پنهان‌شدن، دم جمع‌شده و پارس دفاعی همراه بود، نشانهٔ استرس است و باید محیط را برایش آرام‌تر کنید. گذاشتن یک جای امن مثل سبد سرپوشیده یا پتوی کوچک در گوشهٔ خانه به او کمک می‌کند هرگاه خسته یا ترسیده شد، پناهگاهی داشته باشد.

زندگی با شیواوا یعنی همراهی که در کیف دستی جا می‌شود ولی شخصیتی بزرگ دارد. او برای بزرگسالانی که بیشتر وقت در خانه‌اند و دنبال ارتباطی نزدیک با یک سگ هستند ایده‌آل است. همیشه پیش از نشستن روی مبل نگاه کنید، زیر پایتان را بپایید و اجازه ندهید کوچکی‌اش بهانه‌ای برای آموزش ندادن شود.