چرا ژرمن شپرد با صدای زنگ در پارس می‌کند؟
ژرمن شپرد با صدای زنگ پارس می‌کند چون برای پاییدن مرز و گزارش هر تغییر پرورش یافته است؛ این پارس اعلام خبر است و مشکل وقتی شروع می‌شود که بعد از اعلام، دستور روشنی از شما نگیرد.
چیزی که ژرمن را از یک سگ کوچک هشداردهنده جدا می‌کند، لحظهٔ پس از پارس است. بیشتر ژرمن‌ها بعد از چند پارس محکم مکث می‌کنند، سر را به سمت صاحب برمی‌گردانند و گوش‌ها را رو به جلو نگه می‌دارند. این مکث یک سؤال است: حالا چه کنم؟ اگر جوابی نیاید، سگ مأموریت را خودش ادامه می‌دهد؛ پشت در می‌ایستد، صدای پاها را دنبال می‌کند و با ورود مهمان خودش را میان او و اعضای خانواده قرار می‌دهد. خیلی از صاحبان این را بدقلقی می‌دانند، در حالی که ریشهٔ ماجرا نبودن دستور است، نه سرکشی.
این پارس در ژرمن شپرد رایج است و به‌تنهایی جای نگرانی ندارد. حالت عادی معمولاً چنین است: چند پارس عمیق، بدن نسبتاً شل، دمی که پایین‌تر از خط پشت تکان می‌خورد و آرام‌شدن سگ کمی بعد از باز شدن در. اما اگر سگ با بدن سفت و وزن انداخته روی پنجه‌های جلو به سمت در هجوم می‌برد، موهای پشت گردن و شانه‌اش سیخ می‌شود، غرش جای پارس را می‌گیرد یا تا مدت‌ها پس از رفتن فرد پشت در می‌ماند، دیگر با یک اعلام ساده روبه‌رو نیستید. در این وضعیت، پیش از هر تمرینی باید سنجید که سگ در ماههای اول زندگی چقدر با غریبه‌ها آشنا شده؛ ژرمنی که جامعه‌پذیری کافی نداشته، مهمان را تهدید می‌خواند، نه خبر.
راه درست برای این نژاد، ساکت‌کردن نیست؛ سپردن یک وظیفهٔ جایگزین است. یک تشک یا نقطهٔ ثابت در چند قدمی در انتخاب کنید و رفتن به آن‌جا را ابتدا بدون هیچ زنگی آموزش دهید. سپس صدای زنگ را با گوشی ضبط کنید، آهسته پخش کنید، فرمان «جای خودت» را بدهید و ماندن روی تشک را پاداش دهید. کم‌کم صدا را بلندتر و شرایط را واقعی‌تر کنید تا جایی که یکی از اعضای خانواده واقعاً زنگ بزند. با این روش ژرمن حس نمی‌کند شغلش را از او گرفته‌اید؛ فقط شغلش روشن‌تر شده است: گزارش بده و بعد سر پستت برگرد. یک کلمهٔ ثابت مثل «ممنون» پس از دو سه پارس اول هم به او می‌فهماند گزارش رسید.
کار ذهنی روزانه هم سهم مستقیمی در کم‌شدن این پارس دارد. ژرمنی که هر روز فقط یک پیاده‌روی کوتاه دارد، بقیهٔ توان ذهنی‌اش را صرف پاییدن در و راه‌پله می‌کند. جلسه‌های کوتاه اطاعت، بازی ردگیری بو و آوردن اشیای نام‌دار همان حس مأموریت را از مسیر سالم‌تری سیر می‌کنند. در ساختمان‌های پررفت‌وآمد شهری، جای خواب سگ را دور از در ورودی بگذارید و اگر پنجره‌ای رو به راه‌پله هست، دیدش را ببندید تا هر عبور همسایه آژیر تازه‌ای نباشد. ساعت‌های تکراری رسیدن پیک را هم می‌شود به نوبت تمرین تبدیل کرد.
اگر سگ در اوج هیجان به سمت شما یا اعضای خانواده برگشته و گاز گرفته یا قصدش را داشته، اگر برای رسیدن به در به خودش آسیب می‌زند، یا اگر این رفتار ناگهان در یک ژرمن بالغ و پیش‌تر آرام پیدا شده، تمرین خانگی را کنار بگذارید. تغییر ناگهانی رفتار در این نژاد گاهی با درد مفصل لگن یا آرنج گره می‌خورد و معاینهٔ حضوری دامپزشک لازم است؛ بعد از آن، مربی رفتاری که با سگ‌های کاری درشت‌جثه تجربه دارد می‌تواند واکنش او به غریبه را از نزدیک ارزیابی کند.
رفتارهای دیگر همین نژاد
همین رفتار در نژادهای دیگر
چرا ژرمن شپرد با صدای زنگ در پارس می‌کند؟
آیا باید پارس ژرمن شپرد به زنگ در را کاملاً قطع کرد؟
نه لزوماً. چند پارس اول بخشی از سرشت حفاظتی ژرمن است و تلاش برای حذف کامل آن معمولاً سگ را مضطرب‌تر یا بی‌اعتمادتر می‌کند. هدف واقع‌بینانه این است که پارس کوتاه بماند و پس از شنیدن یک کلمهٔ ثابت از شما، سگ به جای مشخص خودش برود. ژرمن وقتی بداند گزارشش شنیده شده، زودتر آرام می‌گیرد.
تولهٔ ژرمن شپرد من هنوز به زنگ واکنش نشان نمیدهد؛ الان کاری لازم است؟
بله، بهترین زمان همین حالاست. در ماههای اول، توله را با مهمانهای آرام و متنوع آشنا کنید، صدای زنگ را بارها با اتفاق خوشایندی مثل خوراکی همراه کنید و رفتن به تشک را بازیوار یاد بدهید. ژرمنی که در کودکی غریبههای زیادی را بیخطر تجربه کرده، در بزرگسالی زنگ را خبر میبیند، نه تهدید.
چه زمانی پارس ژرمن به زنگ در نشانهٔ پرخاشگری است؟
وقتی پارس با غرش عمیق، بدن خشک، نگاه خیره و ثابت به در، سیخشدن موهای پشت گردن یا هجوم به خود مهمان همراه شود. در این حالت تمرین خانگی کافی نیست و ارزیابی حضوری مربی رفتاری آشنا با نژادهای کاری لازم است. اگر این تغییر یکباره رخ داده، اول دامپزشک را ببینید تا احتمال درد بررسی شود.
